BusinessCoaching

Liderzy C-level mają wszystko: doświadczenie, wiedzę, zespół doradców, dostęp do mastermindów, raportów i konferencji. Mogą w każdej chwili ułożyć sobie action plan – do tego nie.

W ostatniej dekadzie coaching stał się bardzo popularnym pojęciem. Wydawałoby się także popularną metodą rozwoju. Niestety w praktyce coaching jest często źle rozumiany i źle używany.

Wielu liderów dociera na szczyt – mają wyniki, wpływy, pozycję. A jednak… coś się nie zgadza. Pojawia się dziwne poczucie pustki. Nie dlatego, że czegoś zabrakło. Tylko dlatego, że nie wiedzą, po co właściwie to wszystko było.

Samotność to nieodłączny element życia lidera na najwyższym szczeblu. Z zewnątrz rola CEO często jawi się jako szczyt sukcesu – prestiż, wpływ, decyzyjność. Jednak za kulisami tej pozycji kryje się rzeczywistość pełna wyzwań, w tym jedno z najbardziej niedostrzegalnych – samotność.

I dlaczego w pracy z liderami C-level klasyczne metody coachingowe czasem nie wystarczają Executive coaching bywa przedstawiany w bardzo uproszczony sposób: coach zadaje pytania, klient dochodzi do własnych wniosków, a potem samodzielnie podejmuje decyzje. To część prawdy, dobra część. Klasyczny coaching jest jedną z najskuteczniejszych metod pracy z liderami, ponieważ nie odbiera im odpowiedzialności za decyzje. Pomaga zatrzymać automatyczne…

Na szczycie jest jasno, ale też samotnie. Prezes prowadzi firmę przez lata, buduje jej wartość, zdobywa rynek i przyzwyczaja się, że jego nazwisko znaczy to samo, co silna marka.

Lider komunikuje się również wtedy, kiedy nic nie mówi. Jego zachowanie mówi za niego, a organizacja to odczytuje, zapamiętuje i wyciąga wnioski. Problem w tym, że większość liderów, z którymi pracuję, nie ma pojęcia, jaki komunikat właśnie wysłali. Działają z przekonaniem, że liczy się to, co deklarują na spotkaniach strategicznych i w mailach do zespołu. Tymczasem organizacja słucha czegoś zupełnie innego.…